New series: MuffinTheSeries

ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่ Blog ของผม
"ตะขบ"
และเพื่อนผม "อ๊บ"

New series : "Muffin"
อยู่ในช่วงทดลองครับผม


Takob - by - Studio Ranong 1



Copyrights (C) Studio Ranong1

All rights reserved for all materials in this blog created by Studio Ranong 1 (Detajin J.)



Sunday, September 27, 2009

ชีวิต Extern (นักศึกษาแพทย์ปี6) บุรีรัมย์ ตอนที่ 2


ตอนนี้เล่าถึงห้องคลอดที่ รพ.บุรีรัมย์ ครับ

ตอนที่พวกเราไปวนวอร์ดสูติ พยาบาลห้องคลอด รพ.บุรีรัมย์ ส่วนใหญ่เป็นคนในพื้นที่ ดังนั้นก็มักจะมีของกินประจำถิ่นติดไม้ติดมือเอามากินกันอยู่เสมอๆ และด้วยความใจกว้างก็จะชวนพวกเราไปกินด้วยในฐานะเพื่อนร่วมงาน ของที่เอามากินก็มีตั้งแต่ของพื้นๆ อย่างส้มตำ ปลาแดก (อันนี้ไม่ค่อยได้เอามากิน เนื่องจากกลิ่นแรง) ไปจนถึงของแปลกๆ ที่เราไม่รู้ว่ามันเอามากินได้ด้วย เช่น เม็ดมะขาม เอามาคั่วกระเทาะเปลือกแล้วเอามากินกัน (ตอนลองกินรู้สึกว่ามันแข็งมาก กินทีฟันเกือบหัก) และบางครั้งก็มีจิ้งหรีด ตั๊กแตนทอด มากินด้วย (เคยกินจิ้งกุ่งของทางเหนือมาบ้าง แต่ตอนนั้นขอบาย ปล่อยให้พี่ๆ พยาบาลเขาเปิบกันเองดีกว่า)


คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่ -->

ส่วนเรื่องที่จำได้ไม่รู้ลืมคือ เจองูในห้องคลอดครับ อันนี้เจอจริงๆ ไม่ได้โม้ แต่ไม่ใช่ว่าคนออกลูกเป็นงู หรือพยาบาลจะเอางูมาเชือดกินดีงูกันในห้องคลอดหรอกนะ เพียงแต่งูมันหลุดเข้าไปตอนไหนไม่รู้ ก็ห้องคลอดมันอยู่ชั้น 1 ยกสูงจากพื้นดินไม่มาก (ใครเคยเห็น รพ.ต่างจังหวัดน่าจะนึกออก เป็นตึกหลายๆ ตึก ที่เชื่อมกันด้วยทางเชื่อมมีหลังคาคลุม โดยยกพื้นให้สูงหน่อย กันน้ำท่วม) รอบๆ ตัวตึกเป็นสวนเล็กๆ สนามหญ้าบ้าง ต้นไม้เยอะๆ ก็ไม่แปลกอะไรที่มันจะมีงู

ตอนที่ไปเจอก็คือ เดินเข้าห้องคลอดไปกับเพื่อน กำลังจะเปิดเข้าไปในเขตกึ่งปลอดเชื้อ (Semi-sterile) ปรากฏว่าเห็นหางงูเลื้อยไวๆ หนีเราเข้าไปข้างใน เล่นเอาถอยแทบไม่ทัน! จากนั้นก็เป็นมหกรรมตามจับงู ทั้งพยาบาลภารโรงหากันให้ควั่ก ดีว่าคนไข้ไม่แตกตื่น (หรืออาจจะอยากลุกหนี แต่ลุกไม่ไหว ใกล้คลอด -_-') สุดท้ายไปเจอมันหลบอยู่ในห้องเก็บของ เป็นงูตัวผอมๆ ยาวสักฟุตครึ่ง ตัวสีน้ำตาล เข้าใจว่าเป็นงูทางมะพร้าว

เรื่องนี้ลงเอยด้วยการที่ภารโรงใช้ไม้กวาด ค่อยๆ กวาดงูออกไปทางประตูหน้าห้องคลอด และทำให้ญาติๆ ที่มาปูเสื่อรอคลอดอยู่หน้าห้องตกใจลุกหนีเกือบไม่ทัน สุดท้ายเจ้างูตัวดีก็โดนกวาดลงไปในสวนข้างทางเชื่อมจนได้ หลังจากพยายามเลื้อยหนีอยู่หลายรอบ

ขำเล็กๆ ปนเครียดหน่อยๆ นี่สิการแพทย์แผนไทยแท้ :-P

Wednesday, September 23, 2009

ชีวิต Extern (นักศึกษาแพทย์ปี6) บุรีรัมย์ ตอนที่ 1


เรื่องนี้เป็นเรื่องตอนเป็น Extern หรือนักศึกษาแพทย์ปีสุดท้าย (ปี6) ซึ่งจะต้องไปฝึกปฏิบัติงาน ณ รพ.ต่างจังหวัด ในตอนนั้นเรามีที่ให้เลือก 2 ที่ คือ โคราช (K) และ บุรีรัมย์ (B) โดยอาจจะเลือกไปเป็น KB (ไปโคราชก่อน ต่อด้วยบุรีรัมย์), BK (บุรีรัมย์ แล้วโคราช) หรือ KK (โคราชอย่างเดียว) อย่างใดอย่างหนึ่ง

<-- คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่

ตอนเป็น Extern ได้ประสบการณ์แปลกๆ สนุกๆ เยอะเหมือนกัน เพราะเป็นครั้งแรกที่เราจะได้ออกไปอยู่ต่างจังหวัดเป็นครั้งแรก

เรื่องนี้ เป็นเรื่องของชาวชนบทบ้านเรา ที่ติดเหล้ากันมากมาย ที่เป็นเอาหนักๆ ก็คือวันๆ เอาแต่กินเหล้าอย่างเดียว ข้าวก็ไม่กิน จนกระทั่งน้ำตาลในเลือดต่ำ (Hypoglycemia) ก็จะหมดแรงล้มพับ ต้องมีคนพามาส่ง รพ. อยู่เสมอๆ เพื่อให้หมอฉีดน้ำตาลกลูโคส + Vitamin B และหลายๆ ครั้งที่คนไข้ก็มักเป็นคนหน้าเดิมๆ ที่มาแล้วมาอีก จนหมอกับพยาบาลจำหน้าได้กันเกือบทุกคน แต่ไม่ว่าจะทำยังไงเจ้าตัวก็ยังไม่ยอมเลิกเหล้า.. เฮ้อ..

มีคนไข้อีกจำนวนมากที่กินเหล้าจนตับแข็ง แล้วก็มีเส้นเลือดในหลอดอาหารโป่งพอง จน "รากเลือด" ทีละมากๆ ถ้าโชคดีก็พามาหาหมอทัน ถ้าโชคไม่ดีก็ตายจากกันไป แต่โชคดีหนึ่งครั้งก็ไม่ได้หมายความว่าจะหายขาด เดี๋ยวก็จะอ้วกเป็นเลือด ถ่ายดำ (เลือดที่โดนน้ำย่อยผ่านลงไปกลายเป็นอุจจาระดำๆ) มากันอีกเรื่อยๆ เนื่องจากตับที่แข็งแล้ว ไม่มีทางทำให้กลับดีเหมือนเดิมได้ นอกจากการเปลี่ยนตับเท่านั้น แต่ถึงกระนั้น เจ้าตัวก็ยังไม่เข็ด ขนาดอ้วกเป็นเลือดมา 5 รอบแล้วก็ยังยืนยันจะกินกันต่อไป...

ขออุทิศบทเพลงเพลงหนึ่งให้กับเหล่าคนขี้เหล้าทั้งหลาย .. ส่วนคนไม่ขี้เหล้าก็ขอให้กินเหล้าอย่างมีสติ หรือไม่กินได้จะดีที่สุดครับ!
เพลง "เมาสู้"
บรรพบุรุษของไทยแต่โบราณ
รากเลือดมานานเพราะเหล้า
เสียเลือดเสียเนื้อมิใช่เบา
หน้าที่เรา (หมอ) รักษาสืบไป...

ลูก หลาน เหลน โหลน ภายหน้า
ก็จะเป็นพิษสุรา อาสัญ
จะสุขทุกข์ ลูกจะเสีย เมียเลิกกัน
ทุกคืนวันดื่มกันได้ ไม่กลัวตาย

ถึงขู่ว่า บังคับเลิก ก็ไม่หวั่น
จะกินกันไม่หลบหนีหาย
ดื่มตรงนี้ ดื่มที่นี่ ดื่มจนตาย
ถึง Child C Stage สุดท้ายก็ยังกิน   <-- Note : แปลว่า ตับแข็งระยะสุดท้าย

บ้านเมืองเรา OTOP เราค้า
ทั้งดองยา หมักไวน์ ปั่นเหล้า
กิตติศัพท์ ของเรา ช่างน่าเขลา
กินเหล้าเมาแล้ว ข้าวไม่กิน

Monday, September 21, 2009

การ์ตูนเก่า ชีวิตปี 5 : เวรวอร์ดเด็ก


การ์ตูนเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เขียนคู่กับเรื่องที่แล้ว คือ "Chief Complaint" โดยตีพิมพ์ลงในหนังสือ "รอ..." เล่มเดียวกัน อยู่หน้าติดกัน

คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่ -->

เรื่องนี้เกิดตอนอยู่เวรวอร์ดเด็ก 1 สมัยนั้นยังมีบ้านเด็กอ่อนพญาไทอยู่ข้างๆ รามา เลยมีเด็กกำพร้ามานอนบ่อยๆ น้องจิ๊กก็เป็นหนึ่งในนั้น

จิ๊กเป็น Molluscum Contagiosum หรือหูดข้าวสุก ซึ่งพบได้ในผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่อง (Sero-positive) โดยมันจะขึ้นกระจายทั่วตัวยังกับอีสุกอีใสเลยล่ะ ดังนั้น นศพ.ก็จะมีหน้าที่เอา Trichloracetic acid ซึ่งเป็นน้ำยากัดหูด ไปจี้ที่หูดแต่ละเม็ดทุกๆ เวร

แน่นอน เวลาจี้หูดมันก็ต้องมีแสบบ้าง เด็กที่ไหนมันจะไปยอม เพราะต้องโดนทุกวัน พักหลังๆ จิ๊กก็จะไม่ยอมให้แต้ม จน นศพ.ต้องหาวิธีหลอกล่อสารพัด ทั้งขู่ "ถ้าไม่จี้จะไม่สวย ไปประกวดนางสาวไทยไม่ได้" ไปจนกระทั่งต้องงัดนิทานออกมาเล่ากันนั่นแหละ

Sunday, September 20, 2009

การ์ตูนเก่า ชีวิตปี 5 : Chief complaint

ลองเอาการ์ตูนเก่ามาลงดูก่อน เดี๋ยวมีเวลาเมื่อไหร่ค่อยเข้ามาตกแต่งจริงๆ จังๆ อีกที

<-- คลิกที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่ครับ


เรื่องนี้เขียนตอนอยู่ปี 5 ตอนนั้นจะโดนสอนให้ซักประวัติละเอียดใน Problem ที่คนไข้ Complain .. ด้วยความที่ยังอ่อนประสบการณ์ ก็จะเดือดร้อนมากเวลาที่คนไข้มาด้วย Multiple Complaint เพราะจะต้องเสียเวลายาวยืดซักประวัติทั้งหมดตามแบบฉบับ นศพ.

ตีพิมพ์ลงในหนังสือรับน้อง "รอ..." โดย RA'39 มอบให้รุ่น RA'40
ตอนนั้นอาศัยอำนาจความเป็นประธาน ชพร. บังคับให้น้องตีพิมพ์ให้ ฮ่าๆ (ล้อเล่น) .. จริงๆ คือน้องให้เขียนอะไรเล็กน้อยถึง Freshy ในฐานะประธาน ชพร. .. ไอ้เราก็รู้ว่าสาส์นจากพี่ถึงน้องแบบนี้ คนมักจะขี้เกียจอ่านกัน ก็เลยคิดวิธี วาดการ์ตูนประกอบไปด้วย 2 เรื่อง ก็คือไอ้การ์ตูนที่เห็นทางซ้ายมือนี่แหละอันแรก ส่วนอันที่สองจะโพสต์ต่อไปนะครับ